Bewust ontrommelen: hoe mijn boeken wegdoen geen pijn deed.

Bewust ontrommelen: hoe mijn boeken wegdoen geen pijn deed.

In 2006 heb ik mijn Engelse en mijn Nederlandse encyclopedie weg gegeven. Ik had geen kast meer om ze in te zetten, aangezien mijn ex-man de kasten had meegenomen. Allemaal.

Dus daar lag het dan, mijn hele hebben en houwen op de grond. Inclusief al mijn boeken.

Ik realiseerde me dat ik met een permanente internetverbinding die oude encyclopedieën niet meer gebruikte. Ze namen erg veel ruimte in. Meer dan twintig delen elk, van het ronduit robuuste soort. Prachtig, maar alleen nog geschikt als rots in de branding toen ik ze manshoog tegen de muur opstapelde. Een zout pilaar was er niks bij vergeleken. Als geheel waren ze niet te tillen. Ik vond één deel al zwaar, dus om ze te verplaatsen moest ik 26 keer lopen.

 

library-488678_960_720Ik had gelukkig vrienden die gek waren op oude naslagwerken, dus ik nam maar eens contact op. Zij kwamen ze jubelend halen.

Ik zie nóg die ene vriend voor me met zijn steekkarretje, waarmee hij de stapel Britannica’s mijn flat uit rolde. Wat was hij blij. Voor de gehele encyclopedie moest hij twee keer rollen, dus het was dubbel genot.

Ik stond er ook bij te grijnzen. Het deed mij zó weinig pijn om die geliefde kenniswerken weg te geven dat ik kon genieten van het vrolijke tafereel.

Maar het bleek niet alleen zijn plezier en gezelligheid te zijn waar ik op reageerde. Het gevoel bekleef toen ook de Winkler Prins weg was en ik twee sets encyclopedieën lichter was.

Ik had geen papieren pilaren meer in huis. Ik hoefde niet meer tig keer lopen met zware boeken. En ik had geen kast meer nodig om ze in te doen. Ik had ineens merkbaar meer ruimte.

Ik ontdekte iets nieuws.

Dingen wegdoen die ik niet meer nodig had deed geen pijn.

Het kon juist opluchten en mij zelfs een gevoel van vreugde geven. Ik was blij met de ruimte die ik terugkreeg, zowel fysiek als mentaal.

Ik had nog nooit wat bewust weggedaan.

Het leven draaide tot die tijd altijd om dingen aanschaffen, om te zorgen dat ik spullen had voor allerlei gevallen dàt. Van wegdoen was geen sprake. En boeken deed ik al helemaal nooit weg. Stel je voor!

Een goede boeken verzameling met grote naslagwerken betekende dat ik tochten naar de bibliotheek kon besparen. Voor een student in de negentiger jaren was het verstandig om een afgedankte encyclopedie met beide handen aan te pakken als die weggegeven werd door een familielid.

En ik heb er ook veel aan gehad. Ze waren waardevol en werden gebruikt, totdat het internet een permanente aanwezigheid kreeg. Met de tijd ging het internet betere en courantere antwoorden leveren, en mijn encyclopedieën hadden geen update optie.

Het internet had mijn verouderde naslagwerken ingehaald. Het internet zou snel ook mijn lectuur en literatuur verzamelingen inhalen, door e-boeken en audioboeken.

Ik was zó blij met het informatie tijdperk. Het industriële tijdperk liet ik stilzwijgend een zachte dood sterven. Ik kocht een e-reader waar Wikipedia en woordenboeken in geïntegreerd waren.

Met het wegdoen van mijn encyclopedieën ging er een wereld van ruimte maken voor mij open.

De wereld van bewust ontrommelen.

1176150_s1859630885.jpg

3 gedachtes over “Bewust ontrommelen: hoe mijn boeken wegdoen geen pijn deed.

  1. Mooi verhaal, jij maakte duidelijk iemand blij met jou boeken.
    Ik heb een hele serie Konzalik boeken, en die raak ik aan de straatstenen niet kwijt (zelfs de kringloop wilde ze niet, omdat ze er al zoveel hebben), en ze zo weg gooien doe ik niet ….. die staan nu echt te wachten op een nieuwe eigenaar.

    Liked by 1 persoon

    • Bedankt meid!
      Wat ga je nou doen met die boeken? Lastig probleem! Heb je gekeken of ze op Marktplaats verkocht of weggegeven kunnen worden?
      Een andere optie om te overwegen is om op Facebook een weggeefgroep te vinden in jouw regio. Gratis afhalen is wel handig dan kan nog iemand de boeken gebruiken.
      Ik hoop dat je ze kwijt kan, want ze ongewenst in huis hebben liggen is echt niet fijn.
      Ik zou uiteindelijk wel kiezen om ze weg te doen (op een verantwoordelijke manier) als echt niemand ze wil hebben.
      Ik heb ooit een aantal boeken weg moeten doen omdat ze zó gedateerd waren dat ik het zelfde probleem had. Het waren voornamelijk boeken uit de IT wereld. Die heb ik toen maar bij het oud papier gedaan. Ik kan er niet voor eeuwig mee blijven zitten alleen maar omdat niemand ze wil. Dan zo maar. Daar is recyclenvoor bedoeld.
      Ik wens je veel succes en laat het weten of je een oplossing hebt gevonden. Ik leef mee.
      Bedankt voor je antwoordje!

      Like

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s