Belastingaangifte doen te Huize Caine (3)

Belastingaangifte doen te Huize Caine (3)

Nu dat we voor het derde belastingjaar in Huize Caine wonen (klein maar fijn), wordt de belastingaangifte makkelijker. We kunnen die van vorig jaar erbij houden, en dingen herhalen.

De knelputen dit jaar waren de arbeidsongeschiktheidsverzekering WIA-gat en de nabestaandenverzekering van meneer Caine, wat ze nou werkelijk bedoelen met de WOZ-waarde pijldatum, en dividendrente van een belegging die het werk van meneer Caine had geregeld. Lees verder

Geciteerd in de media

Geciteerd in de media

In september schreef ik een blog over het Basisinkomen en een politieke bijeenkomst waar ik heen was geweest hier lokaal.

Nu blijk ik in de lokale media geciteerd te zijn:

Artikel ‘Basisinkomen: utopie of realistisch?’

Op amstelveen.blog.nl :

“Waar weer een der aanwezigen tegenover stelde dat een experiment in het rijke Amstelveen ook zinvol zou zijn. Je kunt, zei ze, van € 1100 per maand wel rondkomen, mits er dan meer sociale huurwoningen komen.”

Nu zei ik meer en genuanceerder, maar ja dat was ik dus. Gevolgd door een applaus, overigens. Niet omdat wat ik zei zo bijzonder goed geformuleerd was, maar omdat het een standpunt was dat nog niet belicht was, en ik al een lange tijd zat te wachten op wat tegenwicht tegen al dat Calvinistische en Amstelveense kapitalisme. Lees verder

Politieke bijeenkomst en leeftijdspolitiek

Politieke bijeenkomst en leeftijdspolitiek

Gisteren ben ik bij een bijeenkomst geweest in een buurthuis, die ging over informatie over het Basisinkomen experiment in Friesland.

Ik zit hier in omgeving Amsterdam, dus de Friese delegatie was op bezoek. Het was dus allemaal informatief, en had niets te maken met wat er in mijn stad gebeurt.

Wat er niet bij was aangekondigd was dat de avond georganiseerd was door Groen Links. Toen ik binnenkwam werd mij gevraagd of ik ‘van de partij’ was. ‘Ik ben toch hier?’ Het werd snel duidelijk dat hij de Partij bedoelde. Lees verder

Nee zeggen en trouw aan jezelf blijven

Nee zeggen en trouw aan jezelf blijven

Ja da’s heel wat voor een titel van een blogbericht, en ik zal er ook zeker geen eer aan doen. Dit wordt namelijk geen how-to bericht. Google heeft er vast heel veel over te zeggen, want de hele wereld schrijft over nee zeggen en voor jezelf opkomen.

Prachtig.

Maar als je dat dan doet, hoe pakt dat dan uit? Hoe voel je je dan? Lees verder

Dag piano! Het ga je goed.

Dag piano! Het ga je goed.

Zes jaar geleden heb een piano gekocht. Ik was toen 39 jaar oud, en had nog nooit pianoles gehad.

Ik heb vanaf m’n zevende tot mijn negentiende op de muzieschool gezeten, eerst Algemene Muzikale Vorming, toen blokfluit. Dat was makkelijk, want dat kost niet veel en meestal kan een kind wel een redelijk geluid uit en blokfluit halen. Ik wilde graag op pianoles, maar mijn ouders zagen het niet zitten om een piano in huis te halen, nog afgezien van enige jeugdtrauma’s die er voor deze of gene achterstaken. Een piano is nogal een groot object, kan niet in de kinderkamer staan (al was de mijne denk ik wel groot genoeg) en een blokfluit is gewoon makkelijker. Lees verder

Paarse babykleding graag!

Paarse babykleding graag!

Paarse babykleding graag!

De afgelopen twee jaar ben ik tweemaal op zoek geweest naar babykleding voor familie en vriendinnen. De ene kreeg een zoon, de ander een dochter. In beide gevallen ben ik op zoek gegaan naar leuke kleding voor de nieuwe wolk. Het kado is uiteindelijk natuurlijk eigenlijk voor de moeder, maar de wolk is het excuus.

Dus ga ik het liefst voor kleding, want je kan nooit raden naar wat ze allemaal al voor babyspullen in huis hebben. En van kleding kan je hooguit te veel hebben, maar over een half jaar zijn ze er toch alweer uitgegroeid, dus huppa! Er blijft niets liggen als je het verkeerde hebt gekozen. Lees verder

Kadootjes voor je nieuwe huis, als je helemaal niks nodig hebt.

Kadootjes voor je nieuwe huis, als je helemaal niks nodig hebt.

Het bekende housewarming kadootje.

De verhuizing is vandaag alweer een jaar geleden vandaag. Hiep hiep hoera: 1 jaar een eigen huis!

Nou zijn er nog niet erg veel mensen langs geweest in ons nieuwe huis en we hebben ook nog geen housewarming feestje gegeven. We zijn er helemaal nog niet over uit of we dat wel gaan doen. Misschien wachten we gewoon tot de keuken vervangen is – dan valt er wat te vieren. Of we zijn dan ook weer saai en slaan het toch maar weer over.

Volgens mij worden we met de jaren saaier. Meneer Caine is sowieso al geen feestbeest. Dus als mevrouw Caine – ikke dus – dan de hele kar moet trekken, of in ieder geval aanwakkeren, dan wordt het leven langzamerhand saaier op het gebied van feestjes. Maar gezapigheid heeft ook zo z’n jeu.

Nou zou een lieve vriendin een tijdje terug bij ons langskomen en ze wilde graag een housewarming kadootje meenemen.

Lees verder