5 dingen die men niet meer in huis heeft. #ontrommelen

5 dingen die men niet meer in huis heeft. #ontrommelen

Volgens het Internet heeft men devolgende dingen niet meer in huis:

  1. DVDs
  2. CDs
  3. Archiefkast
  4. Muurkalender
  5. Afhaalmenu’s

Ik zal wel achterlopen, maar de mensen die ik ken hebben toch zeker een aantal van deze dingen in huis. Die spullen worden ook niet onder stoelen of banken gestoken, dus ik mag wel concluderen dat men zich er niet voor schaamt. Lees verder

Bewust ontrommelen: hoe mijn boeken wegdoen geen pijn deed.

Bewust ontrommelen: hoe mijn boeken wegdoen geen pijn deed.

In 2006 heb ik mijn Engelse en mijn Nederlandse encyclopedie weg gegeven. Ik had geen kast meer om ze in te zetten, aangezien mijn ex-man de kasten had meegenomen. Allemaal.

Dus daar lag het dan, mijn hele hebben en houwen op de grond. Inclusief al mijn boeken.

Ik realiseerde me dat ik met een permanente internetverbinding die oude encyclopedieën niet meer gebruikte. Ze namen erg veel ruimte in. Meer dan twintig delen elk, van het ronduit robuuste soort. Prachtig, maar alleen nog geschikt als rots in de branding toen ik ze manshoog tegen de muur opstapelde. Een zout pilaar was er niks bij vergeleken. Als geheel waren ze niet te tillen. Ik vond één deel al zwaar, dus om ze te verplaatsen moest ik 26 keer lopen. Lees verder

De ladedoos van oma.

De ladedoos van oma.

Oma was al vroeg overleden. Ik was 8.

Ik hield van oma. Voor een achtjarige is de wereld maar klein en bestaat enkel uit mensen die met je willen interacteren, of spelen, zoals volwassenen dat noemen.

Oma wou dat wel. Ze leerde me haken en we speelden patience à deux. Oma vond dat ik slim was. Daar vond ze bewijzen voor in mijn prestaties in de spelletjes, en soms, net vaak genoeg, zei ze dat ook. Met 8 jaar was het van veel groter belang dat oma iets in me zag, dan wat dat in het groter geheel moest betekenen, dus ik deed hard mijn best om haar bij spelletjes te verslaan en alle haaksteken perfect uit te voeren. Dat kon ik. Lees verder

Internationale vrouwendag: mag ik er ook bijhoren?

Internationale vrouwendag: mag ik er ook bijhoren?

Toen ik een jonge twintiger was, was ik niet interessant voor de vrouwenbeweging, want die bestond alleen uit vijftigplussers die in de jaren van welleer veel spannende dingen gedaan hadden. Er was niets meer te doen, we waren nu allemaal geëmancipeerd en de wereld had ons geaccepteerd. We mochten – nee, moesten – allemaal meedoen. Dus kwamen er ook geen jonge vrouwen meer bij, zoals ik. Ik werd weggekeken in het vrouwen café. “Wat moet zij nou hier? Die heeft dat toch niet meegemaakt? Waarom is zij niet dáár aan het meedoen?”

In de Negentiger jaren interesseerde Nederland zich compleet niet meer voor de vrouwenbeweging na de tweede feministische golf. We waren toch gelijke, vrije mensen met alle mogelijkheden tot onze beschikking? Tuurlijk! En de economie barstte uit z’n voegen, dus iedereen had het goed. “Wat moet je nou nog zemelen over vrouwenbeweging? Je hebt toch al gelijke rechten. Ga gewoon hard studeren en dan ‘lekker’ aan het werk.

Lees verder

Waar m’n camera al niet goed voor is!

Waar m’n camera al niet goed voor is!

Ik heb sinds 2013 een smartphone, een Ga.laxy S3 mini (geen product placement – niemand sponsort mij, helaas). Ik ben niet vlot met opwaarderen, dus heb ik hem pas sinds kort en ik heb nog steeds geen data abonnement.

Dat zijn zo van die dingen – betalen voor mobiele data – waarbij ik elke keer de kosten afweeg tegen de baten, of de noodzaak, of de lol (uiteraard) die ik eraan zou kunnen hebben, en kom toch elke keer weer tot de conclusie dat ik echt geen data abonnement nodig heb.

M’n smartphone heeft dus een camera: 5 megapixeltjes. De kleuren zijn heel goed en hij stelt zelf scherp in. Zoomen kan niet, maar het is dan ook geen echte camera. Wel erg handig voor op-zak-kiekjes. Lees verder

Experimenteel kleding kopen.

Experimenteel kleding kopen.

Ik ben al jaren bezig mijn kleding te sorteren en vervangen voor kleding die bij mij past, mij qua maat en vorm past, en die ik fijn vind om te dragen.

Ik kan me niet voorstellen dat er veel mensen in mijn situatie zitten, waar ze pas op hun 35ste-40ste eraan toe zijn om uit te gaan zoeken wat voor kleding bij je staat. De meeste vrouwen doen dat, neem ik aan, in hun tienerjaren. Helaas had ik toen geen tijd, want ik was druk met school en ziek zijn. En opgroeien kost ook tijd en energie. Dus bij mij kwam de zoektocht pas toen ik er tijd en ruimte voor had.

Maar hoe pak(te) ik dat aan? Lees verder

De Affaire Koffietafel

Vanuit de chaos orde creëren. (foto van Pixabay)

Vanuit de chaos orde creëren. (foto van Pixabay)

Ik was ooit getrouwd met een pack rat. Dat was mijn eerste man. Dat was dus vóór mijn man ten tonele verscheen.

Mijn meneer Packrat zette alles vol met spul. Overal spul. Je brak je de nek over het spul. Ik mag wel zeggen, zooi!

Logischerwijs geldt, dat als je meer spul hebt dan dat in je woning van 66 vierkante meter past, dan heb je gewoon te veel spul. Daar wou meneer Packrat niet aan. Dus hij kocht grote kasten, en duwde en propte tot het allemaal in de 66 vierkante meter paste. Met nog een beetje ruimte voor ons. Lees verder