Geld, hypotheken, en calvinistisch ondernemen.

Geld, hypotheken, en calvinistisch ondernemen.

Mijn fysiotherapeut zegt, “geld is toch niet alles. Daar word je niet gelukkig van.”

Wat ik daarachter hoor is, ‘geld is niet leuk, dus wil ik het niet belangrijk gaan vinden, want dan ken ik het de status toe dat ik er actief mee aan de slag zou moeten gaan.’

Mijn fysio is een ondernemer, met een praktijk waar meerdere paramedici werken. Dat moet ook, want de ruimte waarin hij werkt is groot en de kamers moeten dus gevuld worden.

Hij moet de hypotheek betalen, vaste lasten en een schoonmaker. De andere therapeuten in de praktijk betalen hem huur om de kamers te gebruiken. Ik ga er vanuit dat deze constructie lekker loopt voor hem.

We kunnen dus wel stellen dat geld wel belangrijk is, ook al vindt hij het niet leuk.

Nu staat het pand naast zijn praktijk al een tijdje te koop, dus ik vroeg (want zo ben ik) of hij dat wou gaan kopen om de praktijk uit te breiden.

Lees verder

Ontrommelen 4 (van 12): april. Mijn huis is geen museum.

Ontrommelen 4 (van 12): april. Mijn huis is geen museum.

In plaats van een samenvatting van wat ik weg heb gedaan in april (nagenoeg niets), hier een korte blog met nog wat overdenkingen over ontrommelen.

Mijn plichten tegenover de spullen die ik bezit: geen.

Ik heb besloten had dat er veel kwaliteiten aan een ding kunnen zitten, maar dat ik daar voor mezelf geen reden van hoef te maken dat ik ze moet houden of kopen.

Iets kan intrinsiek mooi, goed, ‘handig‘, leuk, gezellig, of zelfs belangrijk zijn. Dat zijn voor mij geen redenen meer om het in mijn bezit te houden.

Lees verder

Huren of kopen? Inflatie als doorslaggevende factor

Huren of kopen? Inflatie als doorslaggevende factor

Toen mijn man goed en wel in Nederland was gesetteld met een baan, wou hij graag overgaan tot het kopen van een woning.

Het was 2013, het laagste punt van de crisis. Zelfs de woningmarkt in 020 zat in een behoorlijke dip. Er werd veel aangeboden en de prijzen waren laag. Heerlijk voor op ‘the property ladder‘ stappen, zoals ze dat in mijn man z’n thuisland noemen. Engelsen zijn vóór huizenbezit, al weet de gemiddelde Engelse m/v niet waarom dat zo goed is.

Ik wist het ook niet, want ik had altijd gehuurd. Met een Wajong uitkering heb je geen zicht op het kopen van een woning, dus ik had me er gewoon nog nooit mee bezig gehouden. Ik had me met allerlei andere geldzaken bezig gehouden, maar met huizen kopen, nog nooit.

Ik wou weten, waarom zou het beter zijn te kopen dan te huren?

Lees verder

Belasting 2017. Zorgkosten maken ze niet leuker.

Belasting 2017. Zorgkosten maken ze niet leuker.

Meestal levert het een hoop op als wij de belasting doen, maar 2017 valt bar tegen. Niet dat we nou helemaal niets terugkrijgen, maar ik was toch redelijk beteuterd over hoeveelheid deze keer.

* Eigen woning

Gelukkig! We mogen nog steeds de hypotheekrente aftrekken, met zoals gewoonlijk eerst het Eigenwoningforfait eraf omdat wij iets opbouwen wat voor huurders niet geldt. Het forfait gaat omhoog met onze bizar hard stijgende WOZ waarde. Je woont in 020 of niet, zullen we maar zeggen. Dat is allemaal oude koek bij huiseigenaren.

Lees verder

De ladedoos van oma.

De ladedoos van oma.

Oma was al vroeg overleden. Ik was 8.

Ik hield van oma. Voor een achtjarige is de wereld maar klein en bestaat enkel uit mensen die met je willen interacteren, of spelen, zoals volwassenen dat noemen.

Oma wou dat wel. Ze leerde me haken en we speelden patience à deux. Oma vond dat ik slim was. Daar vond ze bewijzen voor in mijn prestaties in de spelletjes, en soms, net vaak genoeg, zei ze dat ook. Met 8 jaar was het van veel groter belang dat oma iets in me zag, dan wat dat in het groter geheel moest betekenen, dus ik deed hard mijn best om haar bij spelletjes te verslaan en alle haaksteken perfect uit te voeren. Dat kon ik. Lees verder

Marie Kondo en boeken: mijn reactie op een columnist

Marie Kondo en boeken: mijn reactie op een columnist

Velen van ons kennen het boek The Life-Changing Magic of Tidying door Marie Kondo.*

Met haar naar zichzelf vernoemde ‘konmari’ systeem (klik hier voor een korte uitleg)*, geeft zij de lezer een drastische methode aan om al je bezittingen te reduceren tot waar je werkelijk blij van wordt.

It has to spark joy.

Spettert er een vonk van vreugde af, dan zegt Marie dat het mag blijven. Anders gaat het hop, weg.

In de column “Boeken moet je kunnen zíén”,* schreef een tot dan toe zeer geslaagde ontrommelaar à la konmari, hoe hij helemaal van slag raakte toen hij aan zijn geliefde boekenverzameling begon.
Lees verder