Vegetariërs en niet-vegetariërs – een wereld van wederzijds onbegrip.

Vegetariërs en niet-vegetariërs – een wereld van wederzijds onbegrip.

Wij krijgen regelmatig mensen op bezoek, en toch wel de helft van iedereen blijkt een allergie of andere beperking in het eetpatroon te hebben.

Zo kregen wij afgelopen dinsdag een overtuigd vis-vegetariër op bezoek, en dat is inmiddels geen probleem meer, want ik kan voor bijna alle rare uithoeken van eetvarianten koken.

Dus werd het erwtensoep. Lees verder

Advertenties

Een plek voor alles: platte oppervlakten.

Een plek voor alles: platte oppervlakten.

Ik heb met de jaren grondregels opgesteld die de basis vormen om het thuis practisch en werkbaar te maken en houden.

Platte oppervlakten zijn geen bergruimten.

  1. De vloer is geen bergruimte.
  2. De trap en overloop is geen bergruimte.
  3. Aanrechten zijn geen bergruimten.
  4. Tafels zijn geen bergruimten.
  5. Platte meubels die voor mensen bedoeld zijn – zoals bedden, banken en stoelen – zijn geen bergruimten.

Wat is dan wel bergruimte? Lees verder

Sociale media wel of niet laten ‘pushen’

Sociale media wel of niet laten ‘pushen’

Ik ging op een weekendreisje in maart waar ik wel van mijn internet gebruik moest maken, maar ik wou echt niet constant van Twitter en Facebook push berichten. Dus heb ik (weer) nagenoeg alle notificaties uitgezet.

Ik dacht, ik zet wel aan wat ik wil hebben als ik terug kom.

Ik heb een paar weer aangezet, maar het gros blijft lekker uit staan, want ik mis ze niet. Heerlijk rustig. Lees verder

Geciteerd in de media

Geciteerd in de media

In september schreef ik een blog over het Basisinkomen en een politieke bijeenkomst waar ik heen was geweest hier lokaal.

Nu blijk ik in de lokale media geciteerd te zijn:

Artikel ‘Basisinkomen: utopie of realistisch?’

Op amstelveen.blog.nl :

“Waar weer een der aanwezigen tegenover stelde dat een experiment in het rijke Amstelveen ook zinvol zou zijn. Je kunt, zei ze, van € 1100 per maand wel rondkomen, mits er dan meer sociale huurwoningen komen.”

Nu zei ik meer en genuanceerder, maar ja dat was ik dus. Gevolgd door een applaus, overigens. Niet omdat wat ik zei zo bijzonder goed geformuleerd was, maar omdat het een standpunt was dat nog niet belicht was, en ik al een lange tijd zat te wachten op wat tegenwicht tegen al dat Calvinistische en Amstelveense kapitalisme. Lees verder

Nee zeggen en trouw aan jezelf blijven

Nee zeggen en trouw aan jezelf blijven

Ja da’s heel wat voor een titel van een blogbericht, en ik zal er ook zeker geen eer aan doen. Dit wordt namelijk geen how-to bericht. Google heeft er vast heel veel over te zeggen, want de hele wereld schrijft over nee zeggen en voor jezelf opkomen.

Prachtig.

Maar als je dat dan doet, hoe pakt dat dan uit? Hoe voel je je dan? Lees verder

Dag piano! Het ga je goed.

Dag piano! Het ga je goed.

Zes jaar geleden heb een piano gekocht. Ik was toen 39 jaar oud, en had nog nooit pianoles gehad.

Ik heb vanaf m’n zevende tot mijn negentiende op de muzieschool gezeten, eerst Algemene Muzikale Vorming, toen blokfluit. Dat was makkelijk, want dat kost niet veel en meestal kan een kind wel een redelijk geluid uit en blokfluit halen. Ik wilde graag op pianoles, maar mijn ouders zagen het niet zitten om een piano in huis te halen, nog afgezien van enige jeugdtrauma’s die er voor deze of gene achterstaken. Een piano is nogal een groot object, kan niet in de kinderkamer staan (al was de mijne denk ik wel groot genoeg) en een blokfluit is gewoon makkelijker. Lees verder