Alledaagse beslissingen en geldzaken. Ga er maar aanstaan!
Wat mij opvalt is de manier waarop onze tuinman zijn financiën met ons afrekent. Hij schrijft niets op, en op de valreep maakt hij een hoofdreken sommetje wat hij zelf nauwelijks kan volgen. Hij heeft de rekeningen van de gekochte materialen niet bij de hand. Geen administratie om op terug te vallen. Geen kasboek, geen bonnetjes, geen blocnote, geen aantekeningen, niets.
Mooi geen fuzzy economics aan mijn broek!
Na onze verhuizing ben ik begonnen met het ventilatiesysteem na te laten kijken. Er was naar alle waarschijnlijkheid in de afgelopen 26 jaar (zo oud is het huis) niets aan gedaan.
Als Nederlanders en soms een Amerikaan, Belg of Fransman of -vrouw bij ons op bezoek komt, dan wil ik graag hun een fijn kopje koffie kunnen voorzetten. Dus mijn oplossing voor het koffieprobleem is de quick and dirty methode.
Ik heb sinds 2013 een smartphone met een camera: 5 megapixeltjes. De kleuren zijn heel goed en hij stelt zelf scherp in. Zoomen kan niet, maar het is dan ook geen echte camera. Wel erg handig voor op-zak-kiekjes.
Uiteraard neem ik kiekjes tot spugens aan toe. Maar naar mate de tijd vordert en de wereld digitaliseert merk ik dat ik camera’s steeds slimmer kan gebruiken.
Toen we afgelopen zomer hier kwamen te wonen, begon de overbuurman ons in te lichten over de hele buurt. Dat de buurvrouw van 90 altijd bij ons de keuken inkijkt, dat er een lesbisch stel daaro woont en dan natuurlijk de asielzoekers aan de overkant. Ik werd een beetje naar van de manier waarop we ingelicht werden, dat ik m’n afstand maar heb proberen te bewaren met hem.
Een tijdje terug had ik geschreven over het behangen van de huiskamer. Mijn man wou het allemaal zelfdoen, dus zo gezegd zo gedaan.
Ik heb bijgehouden hoeveel tijd en geld al dat zelfdoen heeft gekost.
Wij hebben sinds de vorige zomer een huis, en nu hebben wij dus ook een tuin! De tuin heeft goede grond, dus dacht ik meteen: moestuintje!
Ik heb afgelopen herfst gelijk een aantal zaadjes gekocht bij het tuincentrum, afdeling groentenzaadjes.
We zijn klaar. Ik heb opgeteld tien uur zitten blokken op de aangifte! Van jaaropgaves van de inkomens, via de hypotheek tot huisaankoopkosten, en van beleggingen tot spaarrekeningen.
Het is maart. Tijd om de Belastingdienst tevreden te stellen. We zijn er deze week maar aan begonnen. Gewapend met de Belastinggids 2015 van de Consumentenbond (nee, we zijn geen lid), met de geruststellende ondertitel, ‘onafhankelijk en advertentievrij.’
Mijn man is aan het behangen geslagen. De huiskamer knapt er enorm van op. Hij doet heel graag dingen zelf in huis.
Epic fantasy & military sci-fi author.
Exploring the quirky side of AI
schrijft met plezier
jottings on things I have found out about
Preserving unavailable but yet loved shows
Author and Artist
Still just a magazine about mermaids.
for the culturally amphibious
In 2018 schreef ik een brief aan voormalig premier Rutte over de zorgwekkende plannen rondom het onderbetalen van mensen met een arbeidshandicap. Dit was het beginpunt van mijn persoonlijke betrokkenheid en strijd voor gelijke kansen. Sindsdien zet ik mij in voor de positie van mensen met een handicap op alle terreinen van het leven: van werk en zorg, tot wonen en vrije tijd. In mijn blogs deel ik mijn persoonlijke ervaringen en inzichten, met als doel bij te dragen aan een samenleving waarin inclusie, gelijkwaardigheid en respect voor iedereen centraal staan
Astrid zonder levensscript, te Amsterdam. 