Alledaagse beslissingen en geldzaken. Ga er maar aanstaan!
Ik heb sinds 2013 een smartphone met een camera: 5 megapixeltjes. De kleuren zijn heel goed en hij stelt zelf scherp in. Zoomen kan niet, maar het is dan ook geen echte camera. Wel erg handig voor op-zak-kiekjes.
Uiteraard neem ik kiekjes tot spugens aan toe. Maar naar mate de tijd vordert en de wereld digitaliseert merk ik dat ik camera’s steeds slimmer kan gebruiken.
Met dit prachtige weer heb ik wat foto’s gemaakt van het natuurschoon dat zomaar (en expres) bij ons in de tuin staat. Er komt van alles uit de grond.
Een tijdje terug had ik geschreven over het behangen van de huiskamer. Mijn man wou het allemaal zelfdoen, dus zo gezegd zo gedaan.
Ik heb bijgehouden hoeveel tijd en geld al dat zelfdoen heeft gekost.
Mijn man is aan het behangen geslagen. De huiskamer knapt er enorm van op. Hij doet heel graag dingen zelf in huis.
Geadresseerde post van ongewenste aard, waar wij ons vaak dus niet voor hebben opgegeven, daar bel of email ik na de tweede of derde keer achteraan om ons ‘af te melden’ van de database. Ik heb liever geen post, dan onzin post.
Ik lees al een tijdje blogs over geld, hypotheken, aflossen en bezuinigen op de lasten. Dat bezuinigen, daar zijn wij niet zo heftig aan bezig, maar zo nu en dan kijk ik eens na hoe het zit met de vaste lasten. Misschien dat er nog bezuinigen te behalen zijn, maar wij vinden het niet de moeite waard als we al behoorlijk aan de lage kant zitten.
Ik ben al jaren bezig mijn kleding te sorteren en vervangen voor kleding die bij mij past, mij qua maat en vorm past, en die ik fijn vind om te dragen. Mijn weg van een onzinnige garderobe naar een zinnige garderobe!
De essentie van de koffietafel: de koffietafel is een functioneel oppervlak, geen bergruimte.
Epic fantasy & military sci-fi author.
Exploring the quirky side of AI
schrijft met plezier
jottings on things I have found out about
Preserving unavailable but yet loved shows
Author and Artist
Still just a magazine about mermaids.
for the culturally amphibious
In 2018 schreef ik een brief aan voormalig premier Rutte over de zorgwekkende plannen rondom het onderbetalen van mensen met een arbeidshandicap. Dit was het beginpunt van mijn persoonlijke betrokkenheid en strijd voor gelijke kansen. Sindsdien zet ik mij in voor de positie van mensen met een handicap op alle terreinen van het leven: van werk en zorg, tot wonen en vrije tijd. In mijn blogs deel ik mijn persoonlijke ervaringen en inzichten, met als doel bij te dragen aan een samenleving waarin inclusie, gelijkwaardigheid en respect voor iedereen centraal staan
Astrid zonder levensscript, te Amsterdam. 